Suiker, voor iedereen

Home/Blogs/Suiker, voor iedereen
  • Suiker

Suiker, voor iedereen

SuikerZoet wordt geassocieerd met lief en gezellig. Als je jarig bent, dan trakteer je op een taart. En als je je bord leeg eet, dan krijg je een toetje. In de regenachtige herfstvakantie iets leuks met je kinderen doen: cupcakes of koekjes bakken. En als de zon schijnt, dan gaan we een ijsje halen. Zoet is ook synoniem voor lief. ‘Wie zoet is krijgt lekkers’ zingen we in een van de sinterklaasliedjes. En zo worden we al op jonge leeftijd geleerd dat er een verband is tussen eten en gevoel. Nu is dat niet zo erg. Eten is een sociale bezigheid en het leven wordt er ook wat zoeter op met suiker. Het probleem zit echter in de grote hoeveelheid geraffineerde suiker die we tegenwoordig naar binnen werken.

Het ministerie van Volksgezondheid en Wetenschap adviseert om niet meer dan 10% van onze energie uit toegevoegde suiker te halen, oftewel 11 theelepels suiker voor de man en 8 theelepels suiker voor de vrouw. Voor kinderen is dat vanzelfsprekend nog minder.
Suiker zit in alle kant-en-klare producten, afhaalmaaltijden en zelfs ook in breed en vleeswaren. Zelfs aan sigaretten wordt suiker toegevoegd. Producten waarin je het zeker niet zou verwachten. Als deze producten standaard deel uit maken van je eetpatroon, dan kom je, zelfs zonder dat ene glaasje cola, al gemakkelijk over de aanbevolen hoeveelheid heen.

Wetenschappers zeggen dat suiker niet verslavend is, maar toch heeft suiker hetzelfde effect op je hersenen als een lijntje cocaïne of een dosis morfine: er wordt dopamine aangemaakt. En van dopamine wil je steeds weer meer hebben omdat het je een fijn gevoel geeft. Eigenlijk wakker je dus de verslavingsgevoeligheid van je kind aan als je niet oplet of er te veel suiker in de voeding zit.

Suiker is de directe veroorzaker van diabetes type 2 en van hart- en vaatziekten. We kunnen natuurlijk ervoor kiezen om geen koekjes en snoep meer te eten, maar dat lost het probleem voor ons niet op. Sinds de jaren zeventig wordt HFCS (high fructose corn syrop) aan vrijwel alle voedingsmiddelen toegevoegd. Deze fructoserijke maissiroop is nodig om producten langer houdbaar te maken. En laat dat nou net zo’n beetje alles zijn wat in een pakje, blikje, potje, flesje, bakje of zakje wordt gepropt: van instantsoep tot aan tomatenketchup. De productiekosten van HFCS zijn vele malen lager dan suiker, maar het is ook nog eens veel slechter voor ons: het ondermijnt de verzadigingssignalen van ons lichaam waardoor je blijft eten.
Kortom: redenen om kant-en-klare producten te mijden en voor lightvarianten te kiezen? Mis! De kunstmatige zoetstoffen geven ook een ‘zoet signaal’ af, net als fructose. De lever verwerkt het vervolgens deels, terwijl de insuline op zijn beurt op een portie zit te wachten maar niks krijgt, terwijl het ook iets wil hebben. Gevolg? Meer trek in… zoetigheid!

De oplossing ligt voor de hand:

  • Kook zelf – bereid je maaltijden met verse ingrediënten, mijd de pakjes, zakjes, potjes en blikjes. Daar zit immers de meeste toegevoegde suiker in.
  • Geef een kusje in plaats van een snoepje – geen koekje of snoepje op die zere knie, maar een toverkus. Helpt net zo goed.
  • Vermijd kunstmatige zoetstoffen – geef je kind dan nog liever een drankje dat gezoet is met echte suiker dan met kunstmatige zoetstoffen
En heel belangrijk: leer etiketten lezen. Trap niet in de marketingverhalen, maar denk logisch na.

(Vrij naar ‘Is suiker verslavend?’ – Jamie Magazine special 2013)
Tags: |

About the Author: