Knorvis en andere foppers

Home/Blogs/Knorvis en andere foppers

Knorvis en andere foppers

SchnitzelElke ouder kent het wel: met veel moeite heb je een maaltijd gemaakt, waar van je weet dat je kind het zeker wel lust. En dan… je kind wil het niet eten, want er zit iets in je gerecht wat je kind niet lekker vindt: een bepaalde groente of ‘stukjes’ of ‘dingetjes’. Vaak niet helemaal door het kind onder woorden te brengen. Of ze willen het niet omdat ze het niet kennen. Hoogste tijd om de trukendoos open te trekken!

Toen ik voor de eerste keer een wiener schnitzel op tafel zette was de eerste opmerking: “Wat is dat?” Dat ging vergezeld met een blik van ik-ga-dat-niet-eten. Heel snel gingen de radertjes in mijn hoofd draaien en ineens dacht ik eraan dat mijn kinderen dol op vissticks zijn: “Knorvis!” riep ik triomfantelijk. Mijn vrouw keek mij vragend aan en met een knipoog vertelde ik meteen dat dit een hele lekkere zachte vis met een krokant korstje was, net zoals vissticks. “Mag ik een stukje proeven?” vroeg de oudste meteen. Ze proefde een stukje en vond het heerlijk en heeft vervolgens een hele schnitzel opgegeten om aan het einde van de maaltijd te vragen wanneer we weer “knorvis” gingen eten.
Missie geslaagd!

Op de BSO heb ik deze zomer wortelpompoensoep geserveerd. De eigenaresse vond het gewaagd: iets met pompoenen en soep. Twee dingen waar de kinderen niet zo dol op zouden zijn. Tja, dat zou zonde zijn als ik voor 14 kinderen iets gemaakt zou hebben wat niemand zou eten.
Een aantal voetballende kinderen brachten mij op het idee om de naam van de soep aan te passen. Heel Nederland was oranje versierd en in de ban van het WK voetballen. De soep doopte ik om tot “Hup-holland-hup-soep”.
De soep ging schoon op. Missie geslaagd!

About the Author: